Ryvu Therapeutics zaprezentowała podczas World ADC Congress 2026 dane in vivo proof-of-concept dla RVU602

Komunikat od Ryvu Therapeutics SA

Wyniki in vivo potwierdzają słuszność koncepcji (ang. proof-of-concept) dla RVU602 – nowej, pierwszej w swojej klasie substancji czynnej (ang. payload) do ADC nowej generacji, o mechanizmie działania innym niż inhibicja TOPO1 i tubuliny.

Nowa klasa substancji czynnej: RVU602 to autorska, potencjalnie pierwsza w swojej klasie substancja czynna do ADC, której mechanizm działania jest odmienny (ortogonalny) zarówno od inhibitorów topoizomerazy I (TOPO1), jak i od inhibitorów mikrotubul – dwóch klas substancji czynnych, na których opiera się niemal każdy zarejestrowany lub znajdujący się w zaawansowanej fazie rozwoju lek ADC.

Zaprojektowany, by przezwyciężyć kluczowe ograniczenia obecnych ADC: RVU602 praktycznie nie podlega usuwaniu z komórki przez białko transportowe P-gp (tzw. efflux), zachowuje aktywność w modelach opornych na inhibitory TOPO1 i ma potencjał wywoływania immunogennej śmierci komórek nowotworowych.

Silne potwierdzenie koncepcji w badaniach in vivo: ADC oparty na sacytuzumabie (anty-TROP2) i RVU602 doprowadził do całkowitej remisji u 100% zwierząt przy dawce 10 mg/kg podawanej raz w tygodniu w modelu ksenoprzeszczepu potrójnie ujemnego raka piersi (TNBC) HCC70.

Szerokie zastosowanie: RVU602 z powodzeniem skoniugowano z czterema zwalidowanymi klinicznie przeciwciałami (anty-TROP2, anty-EGFR, anty-c-MET i anty-HER2), uzyskując stabilne ADC o subnanomolowej aktywności, prowadzące do całkowitej eliminacji komórek nowotworowych in vitro.

Kraków, Polska – 15 października 2026 r. – Ryvu Therapeutics (GPW: RVU), firma biotechnologiczna, której misją jest odkrywanie i rozwój nowych terapii z obszaru onkologii, przedstawiła przedkliniczne dane in vivo dotyczące ADC opartych na RVU602 – autorskim, nowym payloadzie do ADC – podczas World ADC Congress 2026, który odbywa się w dniach 12-15 października w San Diego (CA, USA).

Wysokie zapotrzebowanie na nowe payloady ADC

Niemal wszystkie zarejestrowane oraz znajdujące się w zaawansowanych fazach badań klinicznych koniugaty lek-przeciwciało (ADC) wykorzystują zaledwie dwie klasy substancji czynnych: inhibitory mikrotubul (np. MMAE) oraz inhibitory topoizomerazy I (np. DXd, eksatekan, SN-38). Wspólne mechanizmy działania oznaczają wspólne ograniczenia: nowotwory, które przestają odpowiadać na jeden ADC z inhibitorem TOPO1, często wykazują oporność krzyżową na kolejny, białka transportowe usuwające lek z komórki, takie jak P-gp, osłabiają jego działanie, a nakładające się profile toksyczności ograniczają możliwość stosowania tych leków sekwencyjnie i w skojarzeniach. Ponieważ cele molekularne wiodących ADC są coraz bardziej obłożone konkurencyjnymi projektami, kolejnego postępu w skuteczności ADC oczekuje się przede wszystkim ze strony nowych payloadów.

RVU602 został odkryty w ramach platformy Ryvu do odkrywania payloadów dla ADC, która łączy modele oparte na materiale pochodzącym od pacjentów, wysokoprzepustowy przesiew fenotypowy oraz transkryptomiczne profilowanie mechanizmu działania z prowadzoną we własnym zakresie chemią medyczną, ukierunkowaną na optymalizację siły działania, odporności na aktywne usuwanie z komórek oraz stabilności umożliwiającej koniugację. Dane prezentowane podczas World ADC Congress pokazują, że RVU602 w ramach jednej substancji czynnej odpowiada na cztery niezaspokojone potrzeby: aktywność w nowotworach opornych na inhibitory TOPO1, brak podatności na efflux, odmienny (ortogonalny) mechanizm działania oraz wbudowany potencjał immunomodulujący.

Dr Krzysztof Brzózka, Wiceprezes Zarządu i Dyrektor ds. Naukowych Ryvu Therapeutics powiedział:

RVU602 to pierwsza substancja czynna z naszej platformy odkrywania payloadów do ADC i mocne potwierdzenie słuszności naszego fenotypowego podejścia, opartego na materiale pochodzącym od pacjentów. Zamiast optymalizować kolejny inhibitor topoizomerazy czy tubuliny, postawiliśmy sobie za cel znalezienie zupełnie nowego mechanizmu działania. RVU602 nie tylko eliminuje komórki nowotworowe oporne na substancje czynne obecnie wiodących ADC, ale również wywołuje immunogenną śmierć komórek, co otwiera drogę do racjonalnych połączeń z immunoterapią. Całkowite remisje u wszystkich zwierząt leczonych naszym ADC skierowanym przeciwko TROP2 to bardzo obiecujące potwierdzenie koncepcji w badaniach in vivo.

Paweł Przewięźlikowski, Prezes Zarządu Ryvu Therapeutics powiedział:

Niespełna dwa lata po uruchomieniu naszego pierwszego własnego programu ADC, wspieranego nierozwadniającym finansowaniem, prezentujemy dane in vivo potwierdzające słuszność koncepcji dla autorskiej, pierwszej w swojej klasie substancji czynnej, która w naszej ocenie może wyróżnić ADC nowej generacji. Nowe substancje czynne cieszą się obecnie dużym zainteresowaniem w transakcjach partneringowych w obszarze ADC. RVU602 wzbogaca portfolio Ryvu o nową szansę o charakterze platformowym, którą zamierzamy rozwijać z myślą o partneringu, równolegle kontynuując postępy w naszych programach klinicznych.

Transakcje partneringowe i M&A w obszarze ADC: etap przedkliniczny oraz nowe payloady

Globalny rynek projektów ADC pozostaje obszarem intensywnej aktywności partneringowej, obejmującej również przedkliniczny etap rozwoju. Transakcje zawierane w latach 2025-2026 potwierdzają zainteresowanie największych firm farmaceutycznych innowacyjnymi technologiami ADC jeszcze przed rozpoczęciem badań klinicznych. W październiku 2025 r. Boehringer Ingelheim pozyskał od AimedBio prawa do przedklinicznego projektu ADC w transakcji o potencjalnej wartości do 991 mln USD, a GSK zawarło z Syndivia umowę dotyczącą rozwoju przedklinicznego koniugatu o wartości do 268 mln GBP. Z kolei Ipsen w grudniu 2025 r. nabył od Simcere Zaiming prawa do projektu SIM0613 w ramach umowy przewidującej płatności o łącznej wartości do 1,06 mld USD. Transakcje te wskazują, że wartościowe aktywa partneringowe mogą być budowane już na etapie badań przedklinicznych, a kluczowe znaczenie w procesie ich oceny mają jakość danych eksperymentalnych, potencjał terapeutyczny oraz zróżnicowanie technologiczne względem istniejących rozwiązań.

Istotnym kierunkiem rozwoju rynku jest poszukiwanie nowych klas substancji czynnych (payloadów) oraz technologii pozwalających przezwyciężać ograniczenia obecnej generacji ADC, w tym oporność na inhibitory topoizomerazy I. Znaczenie tego trendu potwierdzają zarówno umowy partneringowe, jak i przejęcia spółek rozwijających technologie na etapie przedklinicznym. W lipcu 2026 r. Novartis ogłosił przejęcie Myricx Bio, rozwijającej koniugaty wykorzystujące inhibitory N-mirystoilotransferazy (NMTi), za 1,1 mld USD płatności początkowej oraz do 400 mln USD płatności warunkowych. W sierpniu 2026 r. Genentech, należący do Grupy Roche, zawarł z DualityBio umowę dotyczącą rozwoju ADC opartych na substancjach czynnych o nowych mechanizmach działania, przewidującą 45 mln USD płatności początkowej oraz ponad 1 mld USD potencjalnych płatności za kamienie milowe. Równolegle przejęcia Araris Biotech przez Taiho za maksymalnie 1,14 mld USD oraz Firefly Bio przez Johnson & Johnson za 1 mld USD pokazują znaczenie platform technologicznych umożliwiających rozwój kolejnych generacji koniugatów. Przykłady te wskazują, że innowacyjne substancje czynne i technologie koniugacji mogą stanowić istotne źródło wartości projektów biotechnologicznych jeszcze przed ich wejściem do badań klinicznych.

Szczegóły dotyczące prezentacji posteru podczas World ADC Congress 2026:

• Tytuł posteru: RVU602: A Non-TOPO1/Non-Tubulin Payload for Next-Generation ADCs
• Numer posteru: 96
• Data i godzina sesji: środa, 14 października 2026 r., 10:00 PDT (19:00 CEST)

Co wyróżnia substancję czynną RVU602

Trzecia klasa mechanistyczna. Profilowanie transkryptomiczne pokazuje, że RVU602 nie wywołuje ani sygnatury stresu replikacyjnego, charakterystycznej dla inhibitorów TOPO1, ani sygnatury zatrzymania mitozy, typowej dla inhibitorów tubuliny. Otwiera to możliwość stosowania ADC opartych na RVU602 sekwencyjnie – po leczeniu ADC z DXd lub MMAE – albo w skojarzeniu z nimi.

Aktywność w nowotworach opornych na inhibitory TOPO1. W komórkach z mutacją TOPO1 derukstekan (DXd) tracił ponad 100-krotnie swoją siłę działania, podczas gdy RVU602 zachował pełną aktywność (stosunek EC50 dla komórek opornych i wyjściowych wynoszący 1,0-4,4). Ma to bezpośrednie znaczenie dla rosnącej grupy pacjentów, u których dochodzi do progresji choroby w trakcie leczenia ADC opartymi na inhibitorach TOPO1.

Brak podatności na efflux. W linii komórkowej o wysokiej ekspresji P-gp siła działania RVU602 praktycznie nie zmieniała się po zahamowaniu P-gp (przesunięcie 1,6-krotne wobec 3,7-krotnego dla DXd i 12-krotnego dla MMAE), co wskazuje, że RVU602 omija jeden z głównych mechanizmów oporności, polegający na aktywnym usuwaniu leku z komórki.

Wbudowane działanie immunomodulujące. Poza bezpośrednim działaniem cytotoksycznym RVU602 indukuje uwalnianie zewnątrzkomórkowego ATP – jednego z charakterystycznych markerów immunogennej śmierci komórki – co wspiera potencjał ADC opartych na RVU602 w skojarzeniu z inhibitorami punktów kontrolnych układu immunologicznego.

Głęboka aktywność cytotoksyczna w wielu typach nowotworów. W panelu 272 linii komórkowych nowotworów RVU602 wykazał szeroką aktywność cytotoksyczną oraz wyraźnie głębszą odpowiedź niż DXd.

Walidacja ADC i potwierdzenie koncepcji in vivo

RVU602 skoniugowano z czterema przeciwciałami – sacytuzumabem (anty-TROP2), cetuksymabem (anty-EGFR), telisotuzumabem (anty-c-MET) oraz trastuzumabem (anty-HER2). Otrzymane ADC charakteryzowały się wysoką zawartością formy monomerycznej (>95%), wysokim stosunkiem liczby cząsteczek leku do przeciwciała (DAR 6–8) oraz niskim uwalnianiem substancji czynnej w osoczu (1% w osoczu mysim i 15% w osoczu ludzkim po 7 dniach).

ADC oparte na RVU602 łączyły subnanomolową siłę działania z całkowitą eliminacją komórek nowotworowych in vitro, przewyższając datopotamab derukstekan (Dato-DXd) i dorównując referencyjnemu koniugatowi cetuksymab-MMAE.

W komórkach TNBC z ekspresją TROP2, pochodzących od pacjentów, ADC z RVU602 osiągnął aktywność w zakresie niskonanomolowym (EC50 0,4–7,5 nM) przy 100% skuteczności oraz 30- do 250-krotnej selektywności względem kontroli izotypowej, co wspiera jego potencjał translacyjny.

W modelu ksenoprzeszczepu TNBC HCC70 z ekspresją TROP2 ADC sacytuzumab-RVU602 doprowadził do całkowitej remisji u 100% zwierząt po dwóch dawkach 10 mg/kg podawanych raz w tygodniu (QW) oraz u 83% zwierząt po czterech dawkach 5 mg/kg podawanych dwa razy w tygodniu (BIW). Silne oddziaływanie z celem molekularnym w guzie korelowało z zahamowaniem wzrostu guza (TGI). Jako ramię referencyjne zastosowano sacytuzumab gowitekan (20 mg/kg QW).

Łącznie dane te potwierdzają aktywność RVU602 w połączeniu z różnymi przeciwciałami i w wielu modelach, w tym w warunkach oporności na inhibitory topoizomerazy I, oraz wspierają pozycjonowanie RVU602 jako wyróżniającej się substancji czynnej dla ADC nowej generacji.

Poster będzie dostępny na stronie internetowej Ryvu po zakończeniu prezentacji: https://ryvu.com/pl/publikacje/

Czym są ADC i dlaczego nowe substancje czynne mają znaczenie?

ADC to nowoczesna forma terapii celowanej, w której lek małocząsteczkowy połączony jest z przeciwciałem monoklonalnym. Przeciwciało rozpoznaje i wiąże się z określonym antygenem na powierzchni komórek nowotworowych, dzięki czemu cząsteczka chemiczna dostarczana jest bezpośrednio do nowotworu, minimalizując uszkodzenie zdrowych tkanek i ograniczając skutki uboczne. ADC składa się z trzech głównych elementów: biologicznego przeciwciała monoklonalnego, które precyzyjnie rozpoznaje komórki nowotworowe, ładunku cytotoksycznego/substancji czynnej (payload) – cząsteczki chemicznej niszczącej nowotwór, oraz linkera – stabilnego łącznika, kontrolującego uwalnianie leku w odpowiednim miejscu.

Substancja czynna to „serce” każdego ADC – to ona odpowiada za zniszczenie komórki nowotworowej, a przeciwciało pełni rolę nośnika, który dostarcza ją precyzyjnie do celu. Dotychczas zarejestrowane leki ADC wykorzystują w praktyce dwa typy substancji czynnych: inhibitory topoizomerazy I oraz inhibitory tubuliny. Wraz z rosnącą liczbą pacjentów leczonych tymi lekami coraz większym wyzwaniem staje się oporność – nowotwór, który przestał odpowiadać na jeden ADC z inhibitorem TOPO1, często nie odpowiada również na kolejny lek o tym samym mechanizmie działania.

Substancje czynne o nowym mechanizmie działania, takie jak RVU602, mogą:

• otworzyć możliwość skutecznego leczenia pacjentów po niepowodzeniu obecnie stosowanych ADC,
• ograniczyć ryzyko oporności związanej z usuwaniem leku z komórki nowotworowej,
• umożliwić tworzenie nowych połączeń terapeutycznych – zarówno z innymi ADC, jak i z immunoterapią,
• zostać połączone z wieloma różnymi przeciwciałami, co nadaje im charakter platformy technologicznej, a nie pojedynczego produktu.

Leki ADC wykazują korzystny profil bezpieczeństwa i wysoką efektywność, generując wysokie zainteresowanie firm farmaceutycznych i ponadprzeciętne wartości transakcji M&A i partneringowych. Oczekuje się, że wartość rynku leków ADC wzrośnie z 10 mld USD w 2023 r. do 39 mld USD w 2030 r.(1)

Jak czytać wyniki przedkliniczne? Całkowita remisja (CR) w modelu zwierzęcym oznacza, że guz przestał być mierzalny w trakcie badania. Wyniki tego typu stanowią istotne potwierdzenie słuszności koncepcji (proof-of-concept) i są podstawą do dalszego rozwoju programu oraz rozmów partneringowych. Dane przedkliniczne nie przesądzają jednak o skuteczności i bezpieczeństwie leku u ludzi, które muszą zostać potwierdzone w badaniach klinicznych.

RVU602 jest pierwszą substancją czynną z platformy ADC, której rozwój Ryvu rozpoczęło na początku 2025 r. przy wsparciu nierozwadniających grantów (projekty InfraADC i ADCraft o łącznej wartości dofinansowania 13 mln zł). Obok platformy ONCO Prime stanowi ona drugi filar strategii odkrywania nowych leków w Ryvu.

(1) The 2024 Global Antibody-Drug Conjugates Report, Alira Health (2025)

Ryvu Therapeutics S.A. jest polską firmą biotechnologiczną, rozwijającą innowacyjne terapie onkologiczne, które adresują nowe cele molekularne. Projekty Ryvu, oparte na bogatej wiedzy z zakresu biologii nowotworów, są rozwijane w ramach prowadzonej platformy badawczo-rozwojowej i skupiają się na wykorzystaniu małych cząsteczek oraz ADC (ang. antibody-drug conjugate; koniugat lek-przeciwciało) w obszarze inhibitorów kinaz, syntetycznej śmiertelności i immunoonkologii.

Najbardziej zaawansowanym programem spółki, do którego posiada ona pełnię praw, jest romacyklib (RVU120, SEL120) – selektywny inhibitor kinaz CDK8/CDK19 z potencjałem w leczeniu nowotworów hematologicznych oraz guzów litych. Romacyklib znajduje się obecnie w fazie II badań klinicznych jako terapia skojarzona z wenetoklaksem w leczeniu pacjentów z r/r AML – badanie RIVER-81, a także jest oceniany w badaniu fazy I inicjowanym przez badacza w medulloblastomie u dzieci – badanie MEDWAY. Dapolsertib (MEN1703, SEL24) to dualny inhibitor kinaz PIM/FLT3, który na mocy zawartej umowy licencyjnej rozwijany jest przez Grupę Menarini w ramach badania klinicznego fazy II w chłoniaku rozlanym z dużych komórek B (DLBCL) – JASPIS-01; na I kwartał 2027 r. planowane jest rozpoczęcie kolejnego badania fazy II w mielofibrozie – SPHENE-01. RVU305, potencjalnie najlepszy w swojej klasie, przepuszczalny do mózgu inhibitor PRMT5 o potencjale w leczeniu różnych guzów litych, zakończył badania dopuszczające do zgłoszenia IND/CTA (ang. IND/CTA-enabling studies). Ryvu Therapeutics współpracuje również z międzynarodowymi firmami, m.in. BioNTech i Exelixis, a w ramach działalności Keelira oferuje partnerom z sektora biotechnologicznego i farmaceutycznego dedykowane usługi wczesnego rozwoju klinicznego.

Spółka została założona w 2007 r., jej siedziba znajduje się w Krakowie. Ryvu Therapeutics S.A. jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie oraz wchodzi w skład indeksu sWIG80.

Źródło: Ryvu Therapeutics SA