Wyniki finansowe Grupy KGHM za I półrocze 2026 roku – czat z Piotrem Krzyżewskim, Wiceprezesem Zarządu ds. Finansowych

Polityka dywidendowa KGHM przewiduje maksymalną proponowaną kwotę dywidendy do wysokości jednej trzeciej wyniku jednostkowego Emitenta. W tym momencie jesteśmy w trakcie trwania roku obrotowego. Po jego zakończeniu oraz ocenie możliwości finansowych Spółki rozpoczniemy proces decyzyjny. Aktualnie realizowane dobre wyniki i pozytywne spojrzenie na przyszłość pozwoli na generowanie dodatnich przepływów, prawidłowe prowadzenie inwestycji oraz otwiera przestrzeń na dużo większe możliwości dywidendowe Spółki.
Oczywiście ostateczną decyzję o wielkości wypłacanych dywidend podejmuje Walne Zgromadzenie KGHM Polska Miedź S.A.

Przy wspomnianych rekordowych notowaniach miedzi i srebra, Spółka osiągnęła rekordowe przychody uwzględniające wynik na hedgingu. Instrumenty pochodne wykorzystywane przez KGHM ograniczają wpływ zmian cen metali i kursów walutowych na wyniki finansowe oraz przepływy pieniężne. Zmiany cen i kursów wpływają na bieżącą wycenę otwartych pozycji zabezpieczających.
Krótkoterminowe efekty zmiany wyceny nie odzwierciedlają pełnej skuteczności zabezpieczeń, ponieważ ich głównym celem jest stabilizacja wyników w dłuższym okresie i ich wpływ na wyniki finansowe w przyszłych okresach może znacząco odbiegać od wpływu, który mógłby sugerować aktualny stan wyceny portfela transakcji pochodnych.
Systematyczne stosowanie strategii zabezpieczających zwiększa przewidywalność realizowanych przepływów pieniężnych oraz wspiera realizację planów i budżetów.
Analizowanie efektów zabezpieczeń powinno uwzględniać zarówno bieżące zmiany wyceny, jak i długofalowy wpływ na ograniczenie ryzyka rynkowego a przede wszystkim odniesienie do zmian pozycji zabezpieczanej (ekspozycji netto), którą w tym przypadku są przychody ze sprzedali metali ze wsadów własnych pomniejszone o wpływ podatku od kopalin.
Przyjęta polityka zarządzania ryzykiem rynkowym oraz stosowane instrumenty zabezpieczają z jednej strony wynik spółki w przypadku spadku cen podstawowych produktów, ale dają jednocześnie możliwość partycypacji w wyższych cenach rynkowych – zabezpieczenie nie obejmuje całej ekspozycji na ryzyko spółki. Powyższe widoczne jest w osiągniętych wynikach w 1H26 – mimo negatywnych rozliczeń instrumentów zabezpieczających, wynik spółki jest wyraźnie wyższy.
Dla przypomnienia, w poprzednich 2 latach, wyniki na hedgingu wyraźnie wspierały wynik netto Spółki, tak więc na efekty polityki zabezpieczeń należy patrzeć w dłuższych przedziałach czasowych.

Obecnie, najbardziej od planu odbiega kopalnia Robinson. Wynika to głównie ze wskazanych wcześniej niskiej jakości rudy ze złoża Liberty i ograniczeniu związanym z przedwczesnym zużywaniem się wieńca napędy młyna SAG. W ramach działań zaradczych planowana jest przede wszystkim wymiana wieńca, która zaplanowana jest na pierwszą połowę 2027 roku, co pozwoli zdjąć ograniczenie na wielkości przerobu. W przypadku złoża Liberty aktualizowane są równania uzysku, które pozwolą na poprawę dokładności planowania i zarządzania produkcją. Sekwencja wydobycia zakłada eksploatację złoża Liberty w roku 2026 i 2027, a od 2028 roku będziemy stopniowo przechodzić na materiał z odkrywki Veteran. Dodatkowo, zespół kopalni Robinson będzie unowocześniał elementy zakładu przeróbczego w celu poprawy efektywności procesu, wprowadza nowe odczynniki chemiczne przekładające się na poprawę uzysków miedzi.

Ulewne deszcze i wymagana w związku z nimi elastyczność dotyczy przede wszystkim kopalni i możliwości utrzymania ciągłości dostaw rudy do zakładu przeróbczego. Po tegorocznych zdarzeniach pogodowych Sierra Gorda wykorzystywała deponowane na bieżąco zapasy rudy i dzięki temu utrzymała ciągłość produkcji. Sam zakład przeróbczy, również z dodatkową 4-tą linią, posiada technologiczną i techniczną elastyczność, żeby przyjmować materiał o zmiennej charakterystyce, także taki, jak ten zdeponowany na hałdach i będący „planem awaryjnym”.

Program Optymalizacji Kosztowej w Grupie Kapitałowej KGHM jest odpowiedzią na zmienne oraz nieprzewidywalne otoczenie makroekonomiczne. Wspierają on długoterminową stabilność finansową oraz konkurencyjność firmy. Obejmuje oddolnie zgłaszane inicjatywy, których celem jest: poprawa efektywności w obszarze głównego ciągu technologicznego i procesów wsparcia w Grupie Kapitałowej KGHM, racjonalizacja kosztów i nakładów inwestycyjnych oraz zwiększenie odporności biznesowej przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości operacyjnej. Szacuje się, że efektem programu po 3 latach realizacji (na koniec 2028 r.) będzie ponad 1 mld PLN trwałej poprawy wskaźnika EBITDA w stosunku do wyników roku 2024. Część inicjatyw jest już realizowana i przynosi pierwsze efekty, pozostałe będą wdrażane etapowo w latach 2026-2028. Wieloletnie trendy wzrostu kosztów zostały przełamane praktycznie we wszystkich obszarach kosztowych KGHM, czego skutkiem jest zahamowanie wzrostu większości rodzajów kosztów. Do końca I połowy 2026 r. z tytułu wdrożenia inicjatyw optymalizacyjnych uzyskano poprawę wskaźnika EBITDA o około 300 mln PLN (w stosunku do wyników roku 2024). Działania w ramach Programu Optymalizacji Kosztowej będą kontynuowane jako jedna z inicjatyw strategicznych w Spółce, która zwiększy wartość KGHM.

Wpływ realizowanych w obszarze optymalizacji kosztowej działań na wynik EBITDA do końca I półrocza 2026 roku to blisko 300 mln PLN. Cały Plan Optymalizacji Kosztowej obejmuje m.in. obszary zakupów, technologii, odzysku odpadów, a także działania ukierunkowane na wzrost efektywności pracy i rentowności.

Analizując dynamikę wzrostu wynagrodzeń w Spółce matce, należy rozróżnić dwa czynniki je kształtujące, oba wynikające z zapisów Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy, tj. coroczny przyrost wynagrodzeń zasadniczych bazujący na wskaźniku przyrostu wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw oraz koszty wypłaty tzw. nagrody rocznej, której wysokość jest rzeczywiście bezpośrednio skorelowana z osiągniętym wynikiem netto Spółki matki.
Podstawą do wypłaty nagrody rocznej, w wcześniej w ciągu roku obrotowego, do tworzenia na to zobowiązanie rezerwy, jest projekcja wysokości zysku Spółki.

Zgadza się w I półroczu 2026 r. ruda przerabiana w kopalni Robinson pochodziła z wyrobiska Liberty, charakteryzującego się niższymi parametrami jakościowymi w porównaniu do urobku wydobywanego w analogicznym okresie 2025 r., w którym eksploatowano było także wyrobisko Ruth West 5. Mniejsza zawartość Cu w rudzie oraz spadek uzysku Cu w Robinson stanowiły główną przyczynę niższej produkcji miedzi płatnej w segmencie KGHM INTERNATIONAL LTD. Sekwencja wydobycia zakłada eksploatację złoża Liberty w roku 2026 i 2027, a od 2028 roku będziemy stopniowo przechodzić na materiał z odkrywki Veteran. Niezależnie od tej sytuacji spodziewamy się, że efektywność kosztowa kopalni Robinson w skali całego roku 2026 zostanie utrzymana na poziomie zakładanym w planach lub lepszym. Potrzeby modernizacyjne nie są zagrożone, a ich finansowanie w pełni zabezpieczone.

Wysokie przychody i stabilna baza kosztowa pozwoliły osiągnąć wynik operacyjny EBITDA w ujęciu skonsolidowanym na poziomie blisko 9,2 mld PLN, co oznacza 89% wzrost w ujęciu rocznym. Na poziomie jednostkowym wynik operacyjny był prawie 3 razy lepszy niż w I półroczu ubiegłego roku i wyniósł 6,56 mld PLN. To efekt poprawy wyników kopalń, hut, wyższych notowań srebra i miedzi w raportowanym okresie oraz dobrze uplasowanej sprzedaży produktów, w tym tych "bardziej niszowych", jak kwas siarkowy czy ren. Półroczny zysk netto w ujęciu skonsolidowanym wyniósł 5,58 mld PLN, a jednostkowym 5,49 mld PLN. Jednocześnie, Grupa KGHM zachowuje wysoką płynność finansową oraz stabilność zadłużenia.

Celem nie jest wydanie Capex 32 mld zł, a zrealizowanie inwestycji, które zbudują maksymalne przepływy, a tym samym zbudują wartość dla akcjonariuszy.
Jeżeli natomiast dotykamy tematu finansowania, to biorąc pod uwagę, że w ubiegłym roku udało się wprowadzić korzystną zmianę do formuły podatku od niektórych kopalin, już od 1 stycznia br. mamy sytuację, że więcej kapitału zostaje w Spółce. Do tego mamy świetną koniunkturę na rynkach metali Cu i Ag, dzięki czemu nasze przychody są na rekordowych poziomach. I jeszcze mogę wspomnieć o naszym Programie Optymalizacji Kosztów, który intensywnie koncentruje się na kontroli kosztów w całym Głównym Ciągu Technologicznym. Te czynniki powodują, że nie musimy sięgać do nadmiernych poziomów zadłużeń, i jak widać poziom długu netto do EBITDA pozostaje na bardzo bezpiecznym poziomie. Także nie powinno być problemu z finansowaniem naszych inwestycji w kolejnych latach.

Tak, monitorujemy tę sytuację. Jest to dla nas ważny produkt powstający w procesie produkcji hutniczej.
Obecna sytuacja na rynku kwasu daje nam korzystną perspektywę uzyskania wyższych przychodów. Jednocześnie brak dostępności kwasu wywiera presję na cenę katod, co również wspiera nasz wynik. W KGHM kwas siarkowy nie jest używany w procesie ługowania także nie mamy związanego z tym ryzyka.
Wyścig o pozyskanie kwasu siarkowego zbiega się w czasie z zagrożeniami dla produkcji miedzi w innych regionach.
Zamknięcie cieśniny Ormuz ograniczyło morski transport siarki z rejonu Zatoki, a wprowadzony przez Chiny zakaz eksportu dodatkowo pogłębił problem. Łącznie zakłócenia te doprowadziły do wyeliminowania około jednej czwartej światowych dostaw kwasu.
Bez tego kwasu proces ekstrakcji rozpuszczalnikowej i elektrorafinacji (SX-EW), odpowiadający za ponad 15% światowej produkcji miedzi, zostaje poważnie zakłócony.
Zakłady w Chile i Demokratycznej Republice Konga – dwóch kluczowych producentach stosujących metodę SX-EW – zmagają się z coraz bardziej napiętą sytuacją w zakresie zapasów.
Niepokój pogłębiła decyzja chilijskiego koncernu państwowego Codelco o wstrzymaniu realizacji projektu rozbudowy Andes Norte w kopalni El Teniente w następstwie wykrycia aktywności sejsmicznej.

KGHM nie zmienia celu dekarbonizacji. Dobór technologii i kolejność ich wdrażania będziemy dostosowywać do rozwoju rynku i ich dojrzałości, aby transformację prowadzić odpowiedzialnie i z korzyścią dla konkurencyjności spółki. Realizujemy tylko te inwestycje, które mają pozytywne NPV. Wsparcie IRR w tych transakcjach jest z reguły dotacja (KPO, NFOS inne środki z UE), która zwiększa stopę zwrotu z tych działań.
KGHM konsekwentnie realizuje przyjętą strategię dekarbonizacji. Mimo zmieniającego się otoczenia gospodarczego i sytuacji na rynkach surowców oraz energii nie zmieniamy naszego strategicznego kierunku. Koncentrujemy się na rozwoju własnych bezemisyjnych i niskoemisyjnych źródeł energii oraz systematycznej poprawie efektywności energetycznej.
Naszym celem jest ograniczenie emisji wynikających z zakupu energii elektrycznej o 30% do 2030 roku i ich całkowita eliminacja do 2050 roku. Równolegle przygotowujemy rozwiązania, które pozwolą stopniowo ograniczać emisje pochodzące bezpośrednio z naszej działalności operacyjnej. Analizujemy potencjał technologii CCS i CCU, rozwiązań wodorowych oraz paliw syntetycznych, a także z uwagą monitorujemy rozwój technologii SMR. Chcemy korzystać z tych rozwiązań, które będą jednocześnie dojrzałe technologicznie, uzasadnione ekonomicznie i pozwolą nam skutecznie realizować cel neutralności klimatycznej do 2050 roku.

Nie traktując centrów danych oraz sztucznej inteligencji jako osobnego tematu, pamiętając o rosnącym znaczeniu transformacji energetycznej, rozwoju elektromobilności, stałej rozbudowie infrastruktury przesyłowej oraz ekspansji OZE widzimy stale rosnące zainteresowanie rynkiem miedzi, który to metal staje się surowcem strategicznym, niezbędnym dla nowoczesnego świata.
Ogólnie to boom AI i centrów danych wspiera transformację energetyczną, rozwój sieci elektroenergetycznych i elementów chłodniczych gdzie wykorzystywana jest miedź w dużych wolumenach. To rosnące zapotrzebowanie jest przez nas widoczne.

Jeśli chodzi o kierunki zagraniczne, to aktualnie najbardziej jesteśmy zainteresowani Ameryką Południową, Ameryką Północną oraz Afryką, ale tylko w zakresie tych jurysdykcji, które są dla nas stabilne pod kątem bezpieczeństwa prawnego. Nie wykluczamy oczywiście również innych kierunków. Przekrojowo patrzymy na rynek.

Intencją Zarządu nie jest maksymalizacja CAPEX a budowana wartości dla akcjonariuszy uwzględniając przepływy Spółki. Tym samy tylko projekty o wysokiej stopie zwrotu będą realizowane.
Polityka dywidendowa KGHM przewiduje maksymalną proponowaną kwotę dywidendy do wysokości jednej trzeciej wyniku jednostkowego Emitenta. W tym momencie jesteśmy w trakcie trwania roku obrotowego. Po jego zakończeniu oraz ocenie możliwości finansowych Spółki rozpoczniemy proces decyzyjny. Aktualnie realizowane dobre wyniki i pozytywne spojrzenie na przyszłość pozwoli na generowanie dodatnich przepływów, prawidłowe prowadzenie inwestycji oraz otwiera przestrzeń na możliwości dywidendowe Spółki. Oczywiście ostateczną decyzję o wielkości wypłacanych dywidend podejmuje Walne Zgromadzenie KGHM Polska Miedź S.A.

Długoterminowy popyt strukturalny wspiera miedź, szczególnie przez inwestycje w elektryfikację, sieci przesyłowe i infrastrukturę AI, które ograniczały negatywny wpływ obaw o globalną koniunkturę. Bieżący tydzień na rynku miedzi rozpoczął się wyjątkowo intensywnie, a skala ruchu szybko znalazła odzwierciedlenie w historycznych wycenach metalu. Patrząc dalej widać, że miedź płynie jednocześnie do Chin (m.in. odbudowa zapasów, przewidywane wydatki na infrastrukturę) i do Stanów Zjednoczonych (przed decyzją o potencjalnych cłach na Cu), a to z kolei zwiększa presję na globalne zapasy. Razem z rosnącym popytem związanym z transformacją energetyczną, elektryfikacją, centr danych itd. jesteśmy optymistyczni wobec przyszłych cen miedzi.

Działania w zakresie aktywów zagranicznych mogę podzielić na dwa obszary. 1 brownfield rozwój aktywów już posiadanych co pozwala zbudować przepływy i wartość w krótkim okresie czasu. Tutaj przykładam jest 4 linia w Sierra Gorda, czy też zdefiniowanie depozytu w Catabella NE, z perspektywą wydłużenia znacząco LOM i przepływy w SG.
2. greenfield wynikające z eksploracji prowadzonej przez nas w wielu lokalizacjach, posiadane opcje call na zakup terenów gdzie junior miners działają oraz M&A.
W zakresie punktu nr 1 podjęliśmy decyzję o 4 linii oraz większej kampanii odwiertów.
W zakresie punktu nr 2 jeżeli w ramach prowadzonego procesu ustalimy korzystne dla nas warunki to tak pokażemy w roku 2026 tą transakcję.
Skupiamy się na lokalizacjach, gdzie obecnie jesteśmy (Europa, Chile, Kanada, USA), wykorzystując wiedzę oraz doświadczenia operacyjne. W kręgu naszych zainteresowań są również jurysdykcje ościenne (m.in. Maroko, Argentyna, Peru). Jesteśmy otwarci również na pozostałe kierunki w krajach wskazanych w naszej Polityce Rozwoju Bazy Zasobowej jako preferowane oraz preferowane warunkowo na podstawie międzynarodowych indeksów oceny.
Preferowane są projekty zakładające produkcję metali powyżej 50 tys. ton miedzi ekwiwalentnej, posiadające zasobowy na poziomie co najmniej 0,5 mln ton miedzi w złożu i okres życia kopalni (LOM) powyżej 10 lat. Projekty powinny charakteryzować się niskimi kosztami produkcji, tj. poniżej 75 percentyla globalnej krzywej kosztowej producentów miedzi w przypadku kopalni odkrywkowych oraz powinny być zlokalizowane w preferowanych przez nas jurysdykcjach.

Istotne czynniki wzrostu kosztów rodzajowych w relacji II kwartał do I kwartału br obniżające marżę, to około 500 mln zł wzrostu kosztów pracy, 500 mln zł wzrostu kosztów wsadów obcych (efekt cenowy) 250 mln zł wzrostu podatku od wydobycia niektórych metali (efekt cenowy).
Po drugiej stronie mamy wyższe przychody, wynikające z produkcji miedzi, srebra i złota.

W tej chwili jesteśmy na etapie domykania parametrów technicznych i technologicznych nowej linii, wrócimy z dokładną informacją w zakresie dodatkowych przepływów, które wygeneruje ta inwestycja i w jakim okresie czasu.

Tak.